Iran gaat 'mensenrechten verdedigen' in Londen

Als je Iran al lang op de voet volgt, leer je bij berichten als deze zelfs een beetje (wrang) te glimlachen. Nadat president Ahmadinejad het Verenigd Koninkrijk een veeg uit de pan heeft gegeven voor de aanpak van de relschoppers in Londen en bij de Veiligheidsraad van de VN, die hij hypocriet noemde, aandrong om tot actie over te gaan, wordt vandaag bericht dat twee bataljons van de gevreesde Iraanse Basij-militie, die maatgevend betrokken was bij het gewelddadig neerslaan van een volksopstand in Iran eind 2009 na de gefraudeerde presidentsverkiezing, klaarstaan om naar Londen af te reizen.

Dat heeft de commandant van de militie, Mohammad Reza Naghdi, gezegd. De eenheden - door hem aangeduid als 'vredestroepen' - moeten helpen de rust in Londen te herstellen.

Bij het Iraanse staatspersbureau IRNA gaf Naghdi aan het 'herstellen van de rust' een bijzondere invulling: de Basijmilitie moet de mensenrechten verdedigen en de onderdrukten in Londen, Liverpool en Birmingham, zo zei hij.

Volgens Naghdi worden de opstandelingen in Groot-Brittannië ten onrechte bestempeld als plunderaars en saboteurs. "De misdaden van de despotische Britse monarchie tegen de onderdrukten in dat land, gaan door", stelde Naghdi. De Basij-commandant gaf wel aan dat zijn eenheden pas zullen afreizen als de VN het groene licht geeft.

De Islamitische Republiek acht zichzelf geroepen om elders in de wereld mensenrechten te verdedigen, terwijl ze vergeten in de spiegel te kijken. Nou ja, vergeten doen ze het niet, natuurlijk. Ze weten heel goed waarmee ze bezig zijn en uiten zich opnieuw als islamitische, machtsgeile hypocrieten die ervan genieten de eigen bevolking te sarren en daar nog een scheut bovenop doen door elders mensenrechten te gaan 'verdedigen'.

bron: De Stentor

Khamenei steunt Ahmadinejad en roept op tot kalmte

De Iraanse opperste leider Ali Khamenei heeft zondag zijn steun betuigd aan president Mahmoud Ahmadinejad, wiens regering "goed en passend" is. Hij riep op tot beëindiging van de crisis die het conservatieve regerende kamp al een maand treft. Dat berichtte de staatstelevisie zondag.

"De regering is aan het werk", verklaarde Khamenei. In een allusie op de felle kritiek die de religieuze leiders de afgelopen maand uitten op Ahmadinejad, herbevestigde Khamenei "de gevoeligheden en de problemen te kennen". "Maar de regering en het parlement moeten elkaar helpen", zei hij. "Vriendschap en gematigdheid in het land en in de relaties tussen parlement en regering zijn noodzakelijk", klonk het. President Ahmadinejad zou er zelfs even aan gedacht hebben op te stappen na het debacle over zijn minister van Inlichtingen Heydar Moslehi. Ahmadinejad wilde die ontslaan, maar Khamenei ging dwarsliggen. Uiteindelijk zou Ahmadinejad zich bedacht hebben over zijn plan om op te stappen. Dat verklaarde Mohammad Reza Bahonnar, vicevoorzitter van het parlement. Ahmadinejad trok zich eind april wel enkele dagen terug uit het publieke leven, omwille van hetzelfde voorval.

Toen Khamenei weigerde het ontslag van Moslehi te aanvaarden en hem prompt zijn postje teruggaf, kon Ahmadinejad daar inderdaad niet mee lachen, wat leidde tot een gedurfde uitdaging aan het adres van de Opperste Leider: elf dagen lang liet Ahmadinejad zich niet in het openbaar zien, en weigerde hij zijn kabinetsvergaderingen voor te zitten. De aartsconservatieve ayatollah Mesbah Yazdi, voordien een supporter van Ahmadinejad, noemde die houding 'afvalligheid van God', en daarin werd hij bijgetreden door veel conservatieve parlementsleden. Khamenei sloeg al snel terug en liet verschillende Ahmadinejad-getrouwen arresteren.

De openlijke ruzie over Moslehi wordt in verband gebracht met een conflict over de positie van Esfandiar Rahim-Mashaei, de voormalige vice-president van Ahmadinejad en vandaag stafchef en nog steeds een trouwe bondgenoot. Nadat Moslehi geweigerd zou hebben om het ontslag van Mashaei als vicepresident terug te draaien, zou hij een vijand van Ahmadinejad geworden zijn. Maar Moslehi is wel 'een mannetje' van Khamenei: voor de presidentsverkiezingen van 2005 vertegenwoordigde hij Khamenei bij de Basiji-militie, een deel van de Revolutionaire Garde van wie Ahmadinejad vandaag ook steeds minder steun krijgt. Dat Ahmadinejad Moslehi viseerde, wordt door radicale conservatieve geestelijken ook gezien als een poging van de president om meer macht te krijgen over de inlichtingendienst, wat hem zou helpen bij de screening van kandidaten voor de komende parlementsverkiezingen in 2012. Volgens WikiLeaks-documenten zou Ahmadinejad Rahim-Mashaie als zijn opvolger zien, en die is gekant tegen een al te grote invloed van geestelijken op de politiek.

bronnen: Belga, eigen berichtgeving

Ahmadinejad: 'Europa steelt onze regen'

De Iraanse 'president' Ahmadinejad laat weer van zich spreken, en wel met een nieuw staaltje van de grootst mogelijke onzin.

Volgens de Iraanse president Ahmadinejad is de echte reden voor de droogte in zijn land deze: 'Europa steelt onze regen'.

Aanleiding van de toespraak was de inhuldiging van een dam, de Kamal-e Saleh dam in Shazand. Zijn uitspraken dateren van 19 mei, maar de filmpjes duiken nu pas op.

Bij de opening van de dam vertelde Ahmadinejad dat het in Europa wel vaak regent. De Europeanen hebben dan ook geen dammen en andere systemen nodig; de regen zorgt voor natuurlijke irrigatie. Maar zo natuurlijk is die regen niet, aldus de president. 'Ze gebruiken bijzondere methoden om de wolken leeg te maken. Jullie weten dat wolken van het westen naar het oosten bewegen. Ze worden boven de oceaan gevormd en reizen dan naar het gebied rond de Middellandse Zee. Zo komen ze in Iran aan.'

Maar, zei de president, als ze hier aankomen zijn ze al leeggemaakt.

Ahmadinejad verwees naar toenmalige berichten in het nieuws over zware regenval boven onder meer Spanje en Portugal. 'Het sneeuwde zelfs in Europa, terwijl het droog bleef in Iran.'

De president vertelde zijn toehoorders dat hij rapporten heeft waaruit blijkt dat de Europeanen de wolken leegmaken, zodat ze niet naar Iran kunnen doorreizen. Op die manier legt Europa Iran (waar het bang van is) droog.

Ahmadinejad gaat dit Europese gebruik langs juridische weg bevechten. 'We laten zoiets niet toe. Het is duidelijk dat, als regen schaars wordt, er nog meer conflicten zullen ontstaan rond water.

Niet lang na zijn toespraak begon het trouwens te regenen in dat deel van Iran.

Professor Esmail Kahrom van de universiteit van Teheran zei daarover dat zoiets ‘vanuit wetenschappelijk oogpunt onmogelijk is’, aangezien er zich tussen Europese landen en Iran een afstand van zo’n 5000 kilometer bevindt. De droogte is wél te wijten aan het feit dat Iran af en toe een droge peridoe doormaakt – om de 5 tot 7 jaar. Uit cijfers blijkt dat er in Iran vorig jaar 79 procent minder regen viel dan gemiddeld over de voorbije 42 jaar. De droge periode startte in 2008 en zou nog een aantal jaren aanhouden. Volgens de professor kan Iran die periode overleven door zuiniger om te gaan met water.

bronnen: De Standaard, Trend

Het bitse gevecht van Ahmadinejad en Khamenei

Terwijl de media vooral naar de opstanden in de Arabische wereld kijken, rommelt het in Iran vandaag ook stevig. Nee, er zijn geen straatprotesten, nee, de Iraniërs bezetten hun pleinen niet, maar dat betekent niet dat er geen veranderingen aan de gang zijn - en dat zelfs aan de top van het Iraanse regime.

Wat ooit ondenkbaar was, is nu toch gebeurd: president Ahmadinejad, de man die met fraude de presidentsverkiezingen van 2009 won en daarin werd gesteund door Opperste Leider Ali Khamenei, heeft zich de afgelopen weken openlijk verzet tegen Khamenei.

Deze ongeziene confrontatie in de hoogste regionen van de Islamitische Republiek begon vorige maand met het ontslag van de Minister van Inlichtingen Heydar Moslehi door Ahmadinejad. Khamenei echter weigerde het ontslag te aanvaarden en gaf Moslehi prompt zijn postje terug. Daar kon Ahmadinejad niet mee lachen, wat leidde tot een gedurfde uitdaging aan het adres van de Opperste Leider: elf dagen lang liet Ahmadinejad zich niet in het openbaar zien, en weigerde hij zijn kabinetsvergaderingen voor te zitten. De aartsconservatieve ayatollah Mesbah Yazdi, voordien een supporter van Ahmadinejad, noemde die houding 'afvalligheid van God', en daarin werd hij bijgetreden door veel conservatieve parlementsleden. Khamenei sloeg al snel terug en liet verschillende Ahmadinejad-getrouwen arresteren. Ze werden er zelfs van beschuldigd 'bovennatuurlijke krachten' te gebruiken om het beleid van Ahmadinejad te bevorderen.

De openlijke ruzie over Moslehi wordt in verband gebracht met een conflict over de positie van Esfandiar Rahim-Mashaei, de voormalige vice-president van Ahmadinejad en vandaag stafchef nog steeds een trouwe bondgenoot. Nadat Moslehi geweigerd zou hebben om het ontslag van Mashaei als vice-president terug te draaien, zou hij een vijand van Ahmadinejad geworden zijn. Maar Moslehi is wel 'een mannetje' van Khamenei: voor de presidentsverkiezingen van 2005 vertegenwoordigde hij Khamenei bij de Basiji-militie, een deel van de Revolutionaire Garde van wie Ahmadinejad vandaag ook steeds minder steun krijgt. Dat Ahmadinejad Moslehi viseerde, wordt door radicale conservatieve geestelijken ook gezien als een poging van de president om meer macht te krijgen over de inlichtingendienst, wat hem zou helpen bij de screening van kandidaten voor de komende parlementsverkiezingen in 2012. Volgens WikiLeaks-documenten zou Ahmadinejad Rahim-Mashaie als zijn opvolger zien, en die is gekant tegen een al te grote invloed van geestelijken op de politiek.

Ahmadinejad heeft zondag tijdens een kabinetsraad Khamenei intussen uitvoerig geprezen, maar iedereen weet dat het er achter de schermen bits aan toe gaat. Benieuwd hoe deze strijd zich zal verderzetten. Zal Ahmadinejad, om wiens ontslag al eerder werd geroepen in het parlement, de eer aan zichzelf houden en er stilletjes van onder muizen? Of zal hij het gevecht aangaan met Khamenei, wat tot een openlijke en mogelijke bloedige confrontatie kan leiden? Of blijft hij gewoon en belooft hij gehoorzaam te zijn maar poogt hij niettemin Khamenei stokken in de wielen te steken?

Wat er ook van zij, er breken boeiende tijden aan in de Islamitische Republiek. Straatprotesten zijn er al een tijdje niet meer, maar het ziet er naar uit dat de veranderingen zich wel eens op een ander niveau zouden kunnen voltrekken.

Gek en gevaarlijk

Als u nog niet helemaal overtuigd was dat er aan het hoofd van de Islamitische Republiek Iran een stelletje gekken staat, moet u dit filmpje met de Iraanse president Ahmadinejad eens bekijken. Hij prijst 'wetenschappers (in het atoomprogramma) waarvan hun gemiddelde leeftijd onder de 25 jaar is'. Ook meldt hij dat een meisje van 16 jaar thuis nucleaire energie heeft 'opgewekt'.

Ahmadinejad: 'Engeland klein eiland ten westen van Afrika'

Een filmpje dat intussen volop circuleert op Facebook na het nieuws over de mislukte aanslag (?) op Ahmadinejad: de 'president' zegt in zijn toespraak vandaag in Hamedan dat 'Engeland een klein eiland ten westen van Afrika is'.

Een bewijs dat Ahmadi helemaal van de kaart is na de aanslag? Dat beweren sommigen, maar dat is het natuurlijk niet. Wel een belediging aan het adres van Engeland: jullie, foute kolonisators, waren niemand, zegt Ahmadinejad, een klein eilandje ten westen van het grote Afrika, en jullie zijn vandaag nog steeds niemand.

Aanslag op Ahmadinejad? Of toch niet?

Ik schrok me een hoedje toen vanmorgen het bericht binnenkwam dat de Iraanse 'president' Ahmadinejad in Hamedan een bomaanslag overleefd had. Het nieuws werd als eerste gebracht door de Arabische zender Al Arabiya, die stelde dat het bericht over de aanslag bevestigd was door de entourage van de president. Nieuwssites over de hele wereld, van onze eigen De Standaard tot CNN, brachten nog geen kwartier later het 'breaking news'.

Iets later echter ontkende het officiële Press TV dat er een aanslag op de president was geweest.

Hoezo? Had de entourage het dan niet bevestigd?

Allemaal heel verwarrend, maar kunnen we het anders verwachten van de Islamitische Republiek van vandaag? Een aantal Iraanse Facebook-vrienden wees me meteen op iets waar ik zelf ook al had aan gedacht: dat de aanslag op Ahmadinejad wel eens in scène gezet zou kunnen zijn, om daarna 'de zionisten' en 'de Grote Satan' Amerika de schuld te geven. Het wantrouwen onder Iraniërs jegens dit regime is duidelijk nog nooit zo groot geweest. Of de aanslag in scène is gezet, dat weet ik niet. Maar het zou heel goed kunnen: een wanhopige poging van de fanatici om wat 'sympathie' voor de belaagde leider op te wekken nu zijn populariteit lager is dan ooit. En om harder op te treden tegen de oppositie. Een aanwijzing dat de aanslag in scène zou kunnen zijn gezet, is dat Ahmadinejad eerder deze week nog zei dat 'de zionisten' een plan hebben om hem te vermoorden.

Maar als de aanslag écht is, is ook dat een bewijs dat het regime op sterven na dood is. In Teheran groeit de wanhoop, maar bij mij de hoop, en dat zal ik altijd blijven herhalen. Alleen hoop kan Iran redden.

Iran begint dinsdag met verrijking van uranium tot 20 procent

Iran begint dinsdag met het verrijken van uranium tot een splijtbaar gehalte van 20 procent. Dat meldde de Iraanse staatstelevisie zondagavond. De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad gaf eerder op de dag het Iraanse atoomenergieagentschap opdracht om het verrijkingsproces te beginnen. Maar het staatshoofd gaf geen datum voor de start.
De productie van hoog verrijkt uranium is de grootste zorg die de internationale gemeenschap heeft over het nucleaire programma van Iran. Het kan namelijk worden gebruikt voor nucleaire wapens. Iran zegt verrijkt uranium te willen gebruiken als brandstof voor de twee kerncentrales die het land bouwt. Voor dat doel is echter verrijkt uranium met een splijtbaar gehalte van ongeveer 3 procent nodig.
De strijd met het Westen, dat niet wil dat Iran zelf uranium verrijkt uit vrees voor een kernwapen, dreigt door de nieuwe stap van Iran verder te escaleren.
bron: de Volkskrant

Site van Ahmadinejad gehackt

Het Iraanse regime slaagt er dan wel regelmatig in om het internet in Iran volledig plat te leggen, maar de Groene Beweging slaat terug. Sinds gisteren is de site van 'president' Ahmadinejad gehackt. Wie surft naar www.ahmadinejad.ir krijgt de volgende boodschap te lezen:

Dear God, In 2009 you took my favorite singer - Michael Jackson, my favorite actress - Farrah Fawcett, my favorite actor - Patrick Swayze, my favorite voice - Neda.
Please, please, don't forget my favorite politician - Ahmadinejad and my favorite dictator - Khamenei in the year 2010. Thank you.

Iraanse regering sluit drie kranten

Drie Iraanse kranten die zich kritisch hebben uitgelaten over president Mahmoud Ahmadinejad zijn op last van de regering gesloten. Dat hebben de Iraanse staatsmedia dinsdag gemeld.
De staatsmedia gaan niet in op de reden van de sluiting, maar de betreffende kranten stonden welwillend tegenover de partijen die openlijk betwijfelen of Ahmadinejad de presidentsverkiezingen van 12 juni wel eerlijk heeft gewonnen.
Het is niet voor het eerst dat de Iraanse regering de persvrijheid aan banden legt. De afgelopen tien jaar zijn al ruim honderd onafhankelijke en vooruitstrevende dagbladen en tijdschriften verboden. Sinds de laatste presidentsverkiezingen moeten vooral kranten die kritiek hebben op Ahmadinejad het ontgelden.
De kranten die nu zijn verboden zijn de Farhang-e Ashti en de Arman, beide uit de hoofdstad Teheran, en de Tahlil-e Rooz uit het zuidelijke Shiraz. In de afgelopen 10 jaar heeft de Iraanse regering zeker 100 kranten en tijdschriften gesloten.
bron: de Volkskrant

Ahmadinejad heeft joodse roots

De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, die door Israël en anderen van antisemitisme wordt beschuldigd, is van joodse afkomst. Dat schreef de Britse krant The Daily Telegraph zaterdag.
Ahmadinejad heeft diverse keren opgeroepen om aartsvijand Israël van de kaart te vegen en hij ontkent de holocaust. Volgens experts in de krant is dit een teken van overcompensatie om zijn verleden te verdoezelen. ‘Iedere familie die zich tot een ander geloof bekeert, neemt ook een nieuwe identiteit aan door het oude geloof te veroordelen’, aldus een deskundige in de krant.
Op een foto uit 2008 van de president die zijn paspoort laat zien staat dat hij eerder Sabourjian heette, een typische Iraans-joodse naam. Dat deze op ‘jian’ eindigt zou volgens een expert betekenen dat ze praktiserende joden waren.
De naam Sabourjian is afkomstig uit de omgeving van Aradan, een plaats ten zuidoosten van de Iraanse hoofdstad Teheran, waar ook de president is geboren. Zijn ouders zouden toen Ahmadinejad vier jaar was zich hebben bekeerd tot de islam en toen eveneens hun naam hebben veranderd.
De Iraanse blogger Mehdi Khazali, zoon van een prominente ayatollah, werd afgelopen zomer nog gearresteerd na een oproep om de achtergrond van Ahmadinejad te onderzoeken. Hij schreef eerder al op zijn website over Ahmadinejads joodse roots.
bron: de Volkskrant

De kinderen van Adam

Woensdag opent in New York de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, waar staats-en regeringsleiders naar gewoonte hun toespraken zullen houden. Onder hen ook de Iraanse 'president' Mahmoud Ahmadinejad.
Applaus voor het chique Helmsley Hotel in New York: dat heeft afgelopen week de reservering van Ahmadinejad geannuleerd, nadat was gebleken dat hij een van de gasten zou zijn. Een Iraanse studentenorganisatie had vier maanden geleden een ruimte voor een diner gereserveerd. Toen bleek dat Ahmadinejad te gast zou zijn, besloot de leiding van het hotel de reservering te schrappen. Ze weigeren gasten te ontvangen die beweren dat de Holocaust een leugen is. Vrijdag herhaalde Ahmadinejad zijn schokkende bewering dat de Holocaust een "voorwendsel voor de schepping van de zionistische staat”(Israël) is.
Géén applaus voor de Verenigde Naties, die een man zou moeten weigeren die 'dankzij' massale fraude aan een tweede ambtstermijn als 'president' van Iran is begonnen. Cynisch is het dat Ahmadinejad straks op het wereldtoneel nog maar eens te keer kan gaan, terwijl in de ontvangsthal van de VN in New York deze tekst van de klassieke Perzische dichter Saadi (1184-1283) is aangebracht:

De kinderen van Adam zijn als een lichaam met elkaar verbonden.
Zodra één deel pijn doet, doet het gehele lichaam pijn

Ahmadinejad heeft Iran pijn gedaan. De Verenigde Naties vertegenwoordigt een groot deel van de wereld, en zou daarom ook pijn moeten lijden. Ik vind het dan ook een erg verkeerde zet dat zij de foute en corrupte 'president' van Iran woensdag een forum zullen geven. Dat vindt ook de "Green Movement", die heeft aangekondigd woensdag en donderdag te zullen protesteren tegen de komst van Ahmadinejad naar de VN (zie foto).

Nieuwe boodschap van Mousavi aan het Iraanse volk: "Blijf protesteren"

De Iraanse gewezen presidentskandidaat en oppositieleider Mir-Hossein Mousavi heeft zich gisteren - voor het eerst sinds weken - opnieuw tot het Iraanse volk gericht, en dat op zijn website http://www.kaleme.com/. Hij roept zijn aanhangers op om te blijven protesteren en strijden tegen 'leugenaars en bedriegers'. Hij riep de autoriteiten ook op om een onderzoek te starten naar de betwiste uitslag van de presidentsverkiezingen en iedereen te straffen die de voorbije maanden demonstranten of gevangenen heeft misbruikt.
De boodschap van Mousavi aan het Iraanse volk kwam er twee dagen nadat het parlement (op 3 september) de overgrote meerderheid van het nieuwe, conservatieve kabinet van Ahmadinejad heeft goedgekeurd. Achttien van de eenentwintig voorgestelde ministers kregen het vertrouwen, onder wie ook de veelbesproken Ahmad Vahidi, die minister van Defensie wordt. Hij wordt in Argentinië gezocht in verband met een bomaanslag op een joods centrum in 1994 in Buenos Aires, waarbij 85 mensen om het leven kwamen. Twee van de drie vrouwen die Ahmadinejad in zijn kabinet wou opnemen, kregen het vertrouwen niet. Marzieh Vahid Dastjerdi krijgt Gezondheid en is de eerste vrouwelijke minister is in Iran sinds de Islamitische Revolutie van 1979.
In zijn boodschap aan het volk riep Mousavi op om de protesten, hoe kleinschalig ook, verder te zetten. "Er is geen andere weg dan bidden tot God en het roepen van 'Allahu Akbar' tijdens grote en kleine bijeenkomsten." Mousavi leverde ook kritiek op het regime, dat hem en andere oppositieleiders op de hielen blijft zitten. "Ondanks de lastercampagne van de door de staat gedirigeerde propagandamachine zijn wij het die oproepen tot het verstel van het vertrouwen en de vrede in de samenleving. Wij zijn het die elke vorm van extremisme en geweld willen vermijden."
Het blijft erg onrustig in Iran, en het regime doet alles om bijeenkomsten van Mousavi-supporters te dwarsbomen. Afgelopen week, bijvoorbeeld, zou zoals elk jaar bij het graf van ayatollah Khomeini het midden van de Ramadan worden gevierd, maar die samenkomst werd door de autoriteiten afgelast nadat aanhangers van Mousavi hadden aangekondigd er te zullen demonstreren.
"De enige manier om het land te redden is door het vredevolle samenleven van verschillende smaken, levenswijzen, etniciteiten, godsdiensten en denkwijzen," aldus nog Mousavi in zijn boodschap."
bron: LA Times, www.kaleme.com

Iran krijgt drie vrouwelijke ministers

Voor het eerst sinds de jaren zeventig krijgt Iran vrouwen in de regering. De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad heeft dat zondag op de staatstelevisie gezegd. Het land krijgt minstens drie vrouwelijke ministers.
De 50-jarige gynaecoloog Marzieh Vahid Dastgerdi is benoemd tot Minister van Gezondheid en de 43-jarige parlementariër Fatemeh Ajorlu tot Minister van Welzijn en Sociale Zekerheid. Wie de derde vrouwelijke minister wordt, zei Ahmadinejad niet. Hij gaf echter wel aan zeker nog één vrouw in zijn kabinet te willen.
De laatste vrouwelijke minister van Iran was Farrokhroo Parsay. Zij was van 1968 tot 1977 minister. Parsay werd na de islamitische revolutie van 1979 geëxecuteerd wegens corruptie.
bron: Trouw

Ahmadinejad, pas beëdigd door het Iraanse parlement, houdt meteen een spottende toespraak

Vandaag is Mahmoud Ahmadinejad door het Iraanse parlement beëdigd als nieuwe president, en dat na de omstreden presidentsverkiezingen van 12 juni. ‘Ik, als president van de Islamitische Republiek Iran, zweer op de heilige koran en de Iraanse natie en God de beschermheer te zijn van de officiële religie, de Islamitische Republiek en de grondwet’, aldus Ahmadinejad, die zich meteen alweer niet onbetuigd liet door onder meer het Westen aan te vallen.
Uit protest tegen de uitslag van de presidentsverkiezingen, die ook in het Westen algemeen als vervalst wordt gezien, hadden een aantal westerse landen niet hun ambassadeur naar de inauguratie gestuurd, maar een diplomaat - of niemand. Daar trok de nieuwe president zich niets van aan. 'Niemand in Iran wacht op jullie boodschappen', zei Ahmadinejad spottend. Bekijk hier een deel van de toespraak met Engelse ondertiteling.
Hoewel er onlangs opnieuw spanningen waren tussen Iran en Groot-Brittannië - het regime beschuldigde het land er bijvoorbeeld van dat ze mee achter de protesten tegen de presidentsverkiezingen zaten - was de Britse ambassadeur Simon Grass wél aanwezig bij de inauguratie. Het Ministerie van Buitenlands Zaken verdedigde die beslissing met de stelling dat het 'channels of communication' wil openhouden, en dat het 'not business as usual' was, omdat ze geen brief met felicitaties aan de president hebben gestuurd.
bron: The Guardian

Khamenei bekrachtigt herverkiezing Ahmdinejad

Ayatollah Ali Khamenei, de hoogste geestelijk leider van Iran, heeft gisteren de omstreden herverkiezing bekrachtigd van president Ahmadinejad tijdens een ceremonie die werd geboycot door prominente politici en geestelijken.
‘Ik steun het presidentschap van deze dappere, hardwerkende en wijze man’, zei Khamenei.
De plechtige bijeenkomst, die de weg vrij maakte voor de beëdiging van Ahmadinejad morgen in het parlement, legde echter opnieuw de verdeeldheid bloot in het Iraanse leiderschap. Zo boycotten de invloedrijke oud-presidenten Akbar Hashemi Rafsanjani en Mohammad Khatami, in 2005 wel aanwezig, de ceremonie.
Ook de verslagen presidentskandidaten Mir Hossein Mousavi en Mahdi Karroubi en andere gematigde en hervormingsgezinde leiders waren niet aanwezig. Opvallend was verder dat familieleden ontbraken van ayatollah Ruhollah Khomeini, de leider van de islamitische revolutie van 1979.
Na de ceremonie trokken honderden aanhangers van Mousavi, die volgens de officiële verkiezingsuitslag slechts 34 procent zou hebben gekregen, naar een plein in Teheran voor een demonstratie. Ordetroepen stonden gereed maar grepen niet in.
bron: de Volkskrant

Hoofd Revolutionaire Garde: "Als Israël Iran aanvalt, slaan we terug"

"Als Israël Iran aanvalt, dan zal Iran de nucleaire installaties van Israël aanvallen." Dat heeft generaal Mohammed Ali Jafari, hoofd van de Iraanse Revolutionaire Garde, zaterdag gezegd.
De Revolutionaire Garde (Sepah e Pasdaran e Enqelab e Eslami) is behalve een elitecorps ook een grote economische en politieke macht in Iran. De Garde is een van de drijvende krachten achter het nucleaire programma: het is sinds 2005 in hun handen.
Jafari zei dat de kritiek op het Iraanse nucleaire programma deel uitmaakt van 'de psychologische oorlog die het Westen tegen Iran voert'. Er kwam in Israël al reactie op de dreigende uitspraak van Teheran. "We maken ons geen illusies over de vijandige bedoelingen van het theocratische radicale regime in Iran," aldus Mark Regev, woordvoerder van de Israëlische eerste minister Benjamin Netanhayu (zie foto).
Het nucleaire programma van Iran is veelbesproken en wordt vooral onder het presidentschap van de conservatieve Ahmadinejad scherp in de gaten houden. Teheran zegt dat het om civiele redenen kernenergie nodig heeft, maar gezien de grote olie-en gasvoorraden het land wordt die bewering door weinigen serieus genomen.
bron: CNN

Populaire ex-president Khatami roept op tot referendum

De hervormingsgezinde Iraanse ex-president Mohammad Khatami heeft opgeroepen tot een volksraadpleging over de regering van president Mahmoud Ahmadinejad. Khatami’s oproep, die vandaag werd gepubliceerd op oppositiegezinde websites, vergroot de druk op het conservatieve regime in Teheran. Dat kampt met breed verzet van de bevolking en een belangrijk deel van de gematigde islamitische geestelijkheid, sinds de omstreden presidentsverkiezingen van vorige maand.
Volgens Khatami, die erg populair is in Iran, is het publieke vertrouwen in het gezag ondermijnd door de ondoorzichtige wijze waarop Ahmadinejads herverkiezing tot stand kwam. "Ik zeg nu openlijk dat de oplossing voor de huidige crisis een referendum is”, aldus Khatami.
Khatami’s oproep vergroot de druk op de conservatieve geestelijkheid rond ayatollah Ali Khamenei, die de herverkiezing van Ahmadinejad heeft goedgekeurd. Khamenei is volgens de Iraanse grondwet de enige die een referendum kan afkondigen. Op de staatstelevisie herhaalde Khamenei vandaag zijn beschuldiging dat de onrust in Iran het werk is van "het buitenland”, een verwijzing naar westerse landen.
De druk op het bewind in Teheran leek tot vorige week juist af te nemen, nadat op 20 juni massale protesten waren uitgebroken tegen de verkiezingsuitslag van 12 juni. Afgelopen vrijdag echter betuigden opnieuw tienduizenden inwoners van Teheran hun steun aan de verslagen oppositiekandidaat Mir Hossein Mousavi, die volhoudt dat de verkiezingsuitslag gemanipuleerd is. Mousavi kreeg tijdens het traditionele vrijdaggebed publiekelijk steun van de invloedrijke geestelijke Ali Akbar Hashemi Rafsanjani. Rafsanjani, net als Khatami een voormalig president, riep op tot vrijlating van alle betogers die werden opgepakt tijdens de protesten tegen de verkiezingsuitslag.
bron: NRC Handelsblad

Nucleaire chef van Iran neemt ontslag

Gholamreza Aghazadeh, het hoofd van de Iraanse nationale atoomenergie-organisatie, is afgetreden. Dat heeft het Iraanse persbureau ISNA vandaag gemeld. Bijna drie weken geleden heeft Aghazadeh al een ontslagbrief naar president Mahmoud Ahmadinjead gestuurd. De president heeft hem ontslag verleend. Over de motieven van Aghazadeh melden Iraanse media vooralsnog niets.
Aghazadeh is een veteraan in de Iraanse politiek. Eind jaren zeventig werkte hij voor een krant van de huidige oppositieleider Mir-Hossein Mousavi. Hij werd in de jaren tachtig de plaatsvervanger van de toenmalige premier Mousavi. Hij was ook minister van Olie van 1985 tot 1997.
De relatief hervormingsgezinde toenmalige president Mohammad Khatami benoemde hem in 1997 tot chef van de atoomorganisatie. Hij behield de functie toen Ahmadinjead in augustus 2005 Kahatami opvolgde als president.
De herverkiezing van Ahmadinjead vorige maand blijft in Iran en daarbuiten onderwerp van discussie. De oppositie beschuldigt de regering van verkiezingsfraude.
bron: ISNA, de Volkskrant

Picknicken met ayatollah Khomeini

Gepost op vrijdag 5 juni 2009 om 08:16 op http://standaard.typepad.com/iran

"Ahmadinejad! Ahmadinejad! Ahmadinejad!" De mensenmassa schreeuwt zijn keel schor en balt de vuisten hoog in de lucht. Er worden posters in glanzend kleurrijk papier uitgedeeld van de huidige Iraanse president, en steeds opnieuw klinkt het: "Iran! Ahmadinejad! Iran, Iran, Iran ! "

Het is twaalf uur ’s middags, bloedheet, en we bevinden ons tussen duizenden Iraniërs die op 4 juni traditiegetrouw de dood van ayatollah Ruhollah Khomeini herdenken, de stichter van de Islamitische Republiek die twintig jaar geleden overleed. Eigenlijk liet de opperste leider op 3 juni het leven, maar voor het gemak hebben de autoriteiten zijn herdenkingsfeest een dag later geplaatst: op 5 juni wordt immers ook de Revolte van Khordad 15 herdacht, toen Khomeini in 1963 zijn befaamde speech gaf tegen de shah en hem vergeleek met de beruchte Iraanse tyran Yazid. De feestdagen van 4 en 5 juni sluiten nu mooi op elkaar aan, en dat komt het regime beter uit: één grote, lange, tweedaagse herdenking van Khomeini.

Place to be voor de herdenkingsfestiviteiten is het mausoleum waar ayatollah Khomeini begraven ligt, even buiten Teheran, naast het beroemde kerkhof Behesht-e Zahra (Het paradijs van Zahra), waar miljoenen slachtoffers van de Iran-Irakoorlog hun laatste rustplaats hebben. Terwijl Pieter-Jan in de moskee verdwenen is om – na een grondige scan van zijn camera’s – het graf van Khomeini te fotograferen, wandel ik met onze gids Amad over het terrein. Een jongen van nauwelijks zestien komt naar me toe en duwt een poster van Ahmadinejad in mijn handen: de foto toont hoe de president het hoofd buigt en de hand kust van een oude sjofele man. "Ahmadinejad piruzi! Ahmadinejad overwint!", zegt de jongen. Ik vraag hem waarom hij een aanhanger is van de huidige president, en in een mum van tijd staan zeker vijftig jongens van een jaar of achttien om me heen en verdringen ze elkaar om mij te kunnen spreken. "Niemand luistert ooit naar hen," zegt Amad, "en in jou zien ze hun kans."

Mohammad Reza is zeventien en zegt dat hij zou willen sterven voor Ahmadinejad. "Waarom," vraag ik? Hij verheft zijn stem. "Hij is sterk! Hij is niet bang van de grote wereldmachten die ons willen verpletteren!" Er volgt gegil en gejuich, en velen steken de Iraanse vlag hoog in de lucht. "En," gaat Mohammad verder, "hij is een vriendelijke, zachtaardige man. Hij houdt van de armen. Hij komt zelf uit een gewone familie. Mousavi is rijk en dom." Een andere jongeman tikt me op de rug: "Mousavi willen we niet! Toen hij eerste minister was, heeft dit land acht jaar in oorlog met Irak geleefd. We hebben een president nodig die iedereen in één beweging kan verslaan en verpletteren. Mousavi is een zwakke man. Hij durft niets." Hij steekt een lint met de kleuren van de Iraanse vlag in de lucht, en, zo vertelt mijn gids, dat doet hij op een erg symbolisch geladen manier: met de rode kleur bovenaan, zoals ten tijde van de Iran-Irakoorlog.

Net terwijl ik denk dat dit Ahmadinestan is en iedereen hetzelfde verhaal vertelt, wurmt zich tussen de menigte iemand die alleen al door zijn kledij opvalt: de meeste jongens zijn hier in het zwart gekleed, terwijl deze man een wit hemd draagt met lichtblauwe streepjes. Hij komt naar me toe en zegt luid en duidelijk: "Ik stem voor Mousavi!" Verbazing alom bij de omstaanders, maar niemand wordt agressief. Meer nog: de jongens stoppen eventjes met schreeuwen en luisteren zowaar naar wat hun politieke tegenstander te vertellen heeft. "Mousavi is beter voor het land. Hij heef ervaring in de politiek. Hij heeft het land acht jaar lang geleid toen we in oorlog waren. Ik geloof dat hij dit Iran kan veranderen. De werkloosheid is hoog, de benzine is te duur en we leven in isolement van de rest van de wereld. Mousavi wil contact met Amerika, en dat is belangrijk voor Iran." Een paar seconden wordt het stil en lijken de Ahmadinejad-fans even knock-out geslagen door de argumentering van de jongeman. Maar al heel snel herneemt het geschreeuw zich: "Ahmadinejad! Mahmoud! Ahmadinejad piruzi!" Zoveel is zeker: de aanhangers van Mousavi gaan ervoor en zijn niet bang om zich in het hol van de leeuw te wagen: gisteren de optocht in het zuiden van Teheran; vandaag de actie van deze jongeman.

Het Iman Khomeini Mausoleum en de uitgestrekte grasvelden eromheen is de plek waar ik voor het eerst zoveel aanhangers van Ahmadinejad samen heb gezien. Meestal zijn ze arm en hebben ze niet echt een duidelijk antwoord op de vraag waarom ze hun president en lieveling een tweede ambstermijn gunnen. Meestal klint het gewoon ‘khube’: hij is goed. Wanneer ik vraag waarom, volgt ofwel stilte, ofwel de retoriek van slaan, verpletteren, dood aan Amerika en dood aan Israel. Het regime blijkt zijn aanhang ook goed te kennen, want overal worden gratis water, thee en koekjes uitgedeeld. De herdenking van Khomeini’s dood heeft dan ook meer weg van een zondagse picknick dan van een echt religieus feest: in de moskee zag Pieter-Jan mensen spelletjes spelen met hun gsm of kruiswoordraadsels invullen, en op de grasvelden buiten hebben honderden Iraanse families hun tent opgezet en wordt er uitgebreid gepicknickt.

Meestal is de sfeer vriendelijk, en de nieuwsgierigheid naar de enige twee westerlingen tussen de mensenmassa is enorm. "Salam, khareji!" Hallo buitenlander! Jongens van nog geen achttien die net met hun vaders uit de moskee zijn gekomen proberen me met hun beste Engels te versieren, en ook veel vrouwen wuiven me vanop hun picknickveldje toe en vragen waar ik vandaan kom. "Hun nieuwsgierigheid naar de buitenwereld is enorm," zegt Amad. "Ze zien wel westerlingen op televisie en op internet, maar zelden in het echt. Vandaar dat iedereen zo achter je aan loopt en met je wil praten."

Een paar keer wordt de sfeer grimmig. Een Iraanse jongeman vraagt of ik journalist ben en vertelt me even later dat hij hier is omdat hij van Khomeini houdt, maar dat Ahmadinejad de islam aan het kapotmaken is. "Mousavi kan ons land vooruithelpen, maar mét respect voor de godsdienst. En geloof me: hier is het aantal jongeren dat Ahmadinejad steunt groot, maar nog veel groter is het aantal dat zijn strenge zedenpolitie en absurde regeltjes beu is." Terwijl ik sta te luisteren, zie ik in mijn ooghoeken een aantal mannen dichterbij komen die helemaal in het zwart gekleed zijn, combat boots inclusief. Ze blijven op een meter of tien afstand, en plots zie ik een van hen lange tijd naar me kijken, om daarna iets in te spreken op zijn walkie talkie. Wanneer ik me vervolgens snel uit de voeten maak, verdwijnen de men in black even snel als ze gekomen waren. "De geheime dienst," zegt Amad. "Op een dag als vandaag zijn ze overal aanwezig. Ahmadinejad wil alles onder controle houden, zeker nu zijn herverkiezing op het spel staat."

Wanneer ik iets later Amad niet meer kan vinden, voel ik me geen moment meer op mijn gemak en heb ik het gevoel dat iedereen me aanstaart. Plots komen vier vrouwen naar me toe en wijst een van hen naar mijn tuniek. Ze wijst naar mijn armen en zegt: bad hejabi, wat zoveel betekent als: je bent niet islamitisch genoeg gekleed. Mijn armen zijn tien centimeter bloot, en dat is voor sommige religieuze vrouwen hier blijkbaar een shock. Waarschijnlijk om dezelfde reden wordt me de toegang tot het graf van Khomeini geweigerd: de politie heeft mij toestemming gegeven, maar de vrouwen die de ingang van het schrijn bewaken denken er anders over. Opnieuw wordt naar mijn onderarmen gewezen, en wanneer ik naar een chador vraag, word ik met aandrang verzocht om rechtsomkeer te maken.Het maakt me kwaad, maar ik beheers me.

Voor het eerst sinds mijn verblijf hier heb ik een hekel aan de sluier op mijn hoofd: het liefst wil ik de wind in mijn haren voelen en me in short en t-shirt neervleien in het gras.