Ahmadinejad: 'Engeland klein eiland ten westen van Afrika'

Een filmpje dat intussen volop circuleert op Facebook na het nieuws over de mislukte aanslag (?) op Ahmadinejad: de 'president' zegt in zijn toespraak vandaag in Hamedan dat 'Engeland een klein eiland ten westen van Afrika is'.

Een bewijs dat Ahmadi helemaal van de kaart is na de aanslag? Dat beweren sommigen, maar dat is het natuurlijk niet. Wel een belediging aan het adres van Engeland: jullie, foute kolonisators, waren niemand, zegt Ahmadinejad, een klein eilandje ten westen van het grote Afrika, en jullie zijn vandaag nog steeds niemand.

Iraanse Revolutionaire Garde belooft verwoestend antwoord

De Iraanse Revolutionaire Garde belooft de rebellen een verwoestend antwoord op de aanslag die zondag aan minstens 49 personen het leven kostte.
Bij de aanslag kwamen verschillende toplui van de Garde, het ideologisch leger van het regime, om het leven. Teheran beschuldigde al snel de Verenigde Staten van betrokkenheid bij de aanslag, die later werd opgeëist door de soennitische rebellengroepering Jundallah (soldaten van God). Die was op 28 mei al verantwoordelijk voor 25 doden bij de aanslag op een moskee.
Washington veroordeelt de aanslag, maar ontkent elke medewerking. Iran heeft ook aangekondigd de zaakwaarnemer van Pakistan in het land op het matje te roepen. De rebellen opereren vermoedelijk vanop Pakistaans grondgebied.
Er werden vooralsnog geen verdachten opgepakt, maar president Mahmoud Ahmadinejad belooft dat '."deze criminelen weldra een antwoord mogen verwachten'.
'We zullen op strenge en verwoestende manier reageren zodat deze groepering een dergelijke actie nooit meer durft te ondernemen', verklaarde generaal Mohammad Pakpour van de Revolutionaire Garde.
bron: De Standaard

Over dadels en doorns

Het voelde als een klap in mijn gezicht: de beelden van Saaed Hajjarian, die gisteren in Teheran terechtstond op de vierde zittingsdag van het massaproces tegen Iraanse hervormingsgezinde politici, journalisten en demonstranten.
Daar zat hij, een van de invloedrijkste hervormers van Iran: gehesen in een blauwe pyjama, gebroken, gekraakt, tot op het bot van zijn waardigheid ontdaan. In 2000 probeerde het regime hem te vermoorden. Hij kreeg een kogel in het hoofd, maar overleefde de aanslag. Sindsdien is hij invalide en is zijn spraakvermogen ernstig aangetast. Vandaag wordt hij beschuldigd van 'acties tegen de nationale veiligheid.'
Ooit was er in Iran de koning-der-koningen, sinds 1979 is er de ayatollah-der-ayatollahs, en vandaag heeft het regime daar iets aan toegevoegd: de vernedering-der-vernederingen. Hijs een groep mannen in het intiemste aller kledingstukken: een pyjama. Gebruik het internet, dat medium waar je zo'n hekel aan hebt, en stuur foto's van de hervormers in hun zielige blauwe pyjama's de hele wereld rond. Rol je spierballen, en voel je de enige echte machthebbers van de Islamitische Republiek.
Zielig, deze mensen. Ik veracht hen, en in mijn dromen en gedachten wens ik hen nog niet eens een halve pyjama toe. Depressief werd ik bijna toen ik las wat de aanklager gisteren tegen de mensen in de rechtszaal zei: dat ze met hun beweringen over fraude bij de verkiezingen ‘het glorieuze bestaan van 30 jaar democratie in Iran’ hebben ontkend. Hajjarian ging over tot een 'bekentenis' en vroeg 'vergiffenis aan het Iraanse volk'.
Bij zoveel leugens, zoveel arrogantie en zoveel domheid is het soms moeilijk om de hoop niet te verliezen. Ik zocht troost in de Perzische poëzie, en vond die bij Naser-e Chosrow (1004- ca.1075): De goeden moet je zoeken tussen de slechten,/zoals je dadels plukt tussen de dorens. Een ding is duidelijk: er zijn in Iran veel meer dadels dan doorns. Het Iraanse volk en de hervormers in hun pyjama’s mogen daarom niet en nooit de hoop verliezen. Als onderdanen een tiran ontvluchten,/ raakt overal zijn slechte naam bekend./Je ondergraaft je eigen fundament/als je het legt door kwaad te doen. (Saadi)

bronnen: NRC Handelsblad, The Huffington Post